Judofeest op Texel Het is zaterdag 8 oktober 2005 kwart over 6 in de ochtend. 6 judoka's van het G-judoteam hebben zich verzameld op de parkeerplaats voor het huis van Janna. Het is vroeg maar iedereen is op tijd uit de veren en uitstekend te spreken. Nog wat overleg over wie in welke auto gaat zitten en de lange reis naar Texel is begonnen. Na een korte tussenstop in Ruinen - waar onze judoka annex zanger en sfeermaker Eelco moet worden opgehaald - wordt omstreeks 7 uur de echte reis ingezet. Via een mistig Drenthe en Friesland komt de afsluitdijk al vlot in zicht. De verhalen over de eerste plaatsen die men denkt te halen worden steeds serieuzer. Als de voortekenen niet bedriegen wordt het een topdag. Of te wel een echt judofeest. Om ongeveer 9.00 uur komen wij aan in Den Helder. De vragen over het vervoer over het water steken de kop op. Hoe groot zal de boot zijn en gaan de auto's nu wel of juist niet op de boot en wie zal dit allemaal moeten betalen. Zo veel mensen zo veel ideeën. Na wat plagerijen over een grote roeiboot en/of rubberboot en een discussie over wie de roeiers en stuurman(vrouw) moeten worden zijn we inmiddels bij de opstapplaats aangekomen. Het grootste woord wordt gevoerd door Hilda en Bertus. Volgens hun zeggen zit het met het roeien wel goed. Alleen over de vraag of het een roeiboot of een rubberboot gaat worden zijn de meningen nog verdeeld. Door de vlotte reis zijn wij ruim op tijd en na de toch wel lange zit worden de benen gestrekt. Steeds meer judoka's uit verschillende Nederlandse windstreken melden zich voor de overtocht. Ook een aantal scheidsrechters worden gesignaleerd. Voor een aantal van onze reizigers zijn er bekende gezichten bij. Tja, het wereldje van de G-judoka's is klein. Na een korte sightseeing over Texel is Den Burg al vlot in zicht. In de sporthal heerst er al een gezellige drukte. De grote verhalen over de eerste plaatsen die men dacht te halen maken al snel plaats voor vertwijfeling. De tegenstanders zijn wel erg groot en sommige spreken zelfs buitenlands. Vooral de deelnemende judoka's uit Denemarken, Engeland en Duitsland baarden onder andere bij Christiaan de meeste zorg. Hoe kan je winnen van iemand die geen Nederlands spreekt? Na enige geruststellende woorden over dat het gevecht niet met de mond gewonnen hoeft te worden, worden de blikken weer wat rooskleuriger. Bijna klokslag 11 uur wordt het judofeest begonnen met een gezamenlijke warming up. De stemming zit al meteen goed in bij alle judoka's. De organisatie heeft zijn uiterste best gedaan om alles in goede banen te leiden. Op vijf tatami's worden de partijen in ras tempo afgewerkt. De eerste voortekenen geven al een beeld over de prijzen die deze dag zullen worden meegenomen richting Hoogeveen. Zoals gezegd heeft de organisatie er alles aan gedaan om deze dag voor iedereen te laten slagen. Zo is er ook een voortreffelijke lunch verzorgd. Na het versterken van de inwendige mens kan er worden geswingd op de muziek van het huisorkest. Hier wordt goed gebruik van gemaakt. Het middagprogramma wordt vervolgd. Qua judo was het toernooi matig, de judoka's waren niet op hun best. Bij een aantal had dit tot gevolg dat het doorzettingsvermogen op de proef werd gesteld. De een had geen zin meer vanwege het lange wachten - of niet Matthijs? - de ander had zo in eens last van een blessure. Vooral de blessure bij Christiaan is het vermelden waard. Na een flinke worp kwam hij terecht op zijn schouder met als gevolg dat hij nog maar net zijn partij kon vervolgen. Na een kort bezoek aan het rode kruis was de pijn al snel vergeten.Wat bleek? De plaatselijke EHBO'ers waren voorzien van wonderwater. Na enige massage van een vrouwelijke "wonderdokter" was de pijn al snel vergeten. Na afloop van het tournooi werd in de wandelgangen zelfs verteld dat ook Janna een flesje van dit "Jomandawater"heeft meegenomen. Een ander in het oog springend nieuwtje betreft de casanova van Patricia. Na eerst een aantal verwoede pogingen bij Janna te hebben gedaan vond de dans-ster van een Engels team de gevoelige snaar bij Patricia. Met als gevolg dat het nog lang onrustig was. Na een lange maar oh zo gezellige en sportieve wedstrijddag werden onder grote belangstelling de gewonnen prijzen uitgedeeld. Sybrand is deze dag eerste geworden in zijn poule en de rest van de Hoogeveense judoka's hebben allemaal tweede plaats verworven. Op zich toch een heel respectabele plaats. Of niet? Tegen een kleine vergoeding kon gebruik gemaakt worden van een goed diner. In een nabijgelegen school werd er soep geserveerd en kon een ieder zich zat eten in de met veel zorg klaargemaakte macaronie. Naast een Judofeest werd er zo ook nog een eetfestijn gehouden met als klap op de vuurpeil een ijsje als toetje na. Ja, een echte Cornetto. Mede door de inzet en aanmoedigingen van Fred was er na afloop nagenoeg niets meer over van de soep en macaronie. Een feest is geen echt feest als er in de avonduren geen disco wordt gehouden. En ja. Ook bij het Judofeest op Texel maakt dit onderdeel deel uit van de festiviteiten. Op het moment van aankomst bij de plaatselijke disco is de deur nog op slot. Met als gevolg een kleine domper op de feestvreugde. Nauw ja domper! Onder de bezieling van Eelco wordt ter plaatse een lied gecomponeerd. A capella wel te verstaan. Of te wel. Zingen zonder muziek. Na een korte wachttijd gaat de deur open en wordt de muziek gestart. Een tijdje wordt de spreekwoordelijke kat uit de boom gekeken maar dan gaan de beentjes van de vloer. Ook in Annet wordt onder aanvoering van Sybrand een ster ontdekt. De swingende Hoogeveeners en het zang en componeertalent uit Ruinen heeft een aantrekkende werking. De zaal vult zich al snel met andere judotalenten uit Nederland en omringende landen. De geest is uit de fles. Er wordt gedanst voor het leven. Zo ook door de nieuwe Engelse vlam van Patricia. Echter. Na enige tijd blijkt dat het toch een echte casanova is. En, zo als het een casanova betaamt, wordt de aandacht al snel verlegd naar ander aantrekkelijk vrouwelijk schoon. Aan elke judodag komt een eind. Zo ook aan deze. De boot van 21.30 uur moet worden gehaald. Rond 21.00 uur zit iedereen in de auto. Het judo is dan al snel weer vergeten. Voetbal is het volgende onderwerp van gesprek. Nederland moet deze avond voetballen tegen Techië. De radio gaat aan en met gespannen gezichten wordt geluisterd naar het commentaar. De boot wordt zonder praten en met gemak gehaald. Net na het inschepen valt het eerste doelpunt voor Nederland. Nog maar net van de opwinding bekomen scoort Nederland nog een keer. Het is 2-0. De dag kan nu helemaal niet meer stuk. De reis van Den Helder richting Hoogeveen staat verder in het teken van het voetbal en van slapen. De verhalen van de ochtendreis hebben plaatsgemaakt voor rust. Moe maar voldaan arriveren wij met zijn allen iets na 23.00 uur in Ruinen. Om ongeveer 23.30 uur zijn wij met rest van het team weer in Hoogeveen waar een ieder netjes voor de huisdeur wordt afgezet. Tot slot moet nog vermeld worden dat deze dag voor het vervoer gebruik gemaakt mocht worden van een bus van Huize VISIO. Als chauffeur heeft Fred van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat zijn tijd beschikbaar gesteld. Al met al was het een lange dag maar wel een feest. Ja, een waar Judofeest op het verre Texel!!